De struikrovers en de zaagrovers bij elkaar tijdens de koffieronde.
Donderdag:
Struikrovers (3x)
Donderdag 28 november 2024
Waar we met onze collectieve werklust veel en snel gedaan krijgen, daar schiet het schrijven van het verslag er bij mij (Bart) soms wat in. Sorry en daarom deze week een inhaalactie.
Op de 28e van de vorige maand waren we weer met een megamooie equipe van zestien. Dertien daarvan staan er op de foto, die anderen struinden onverstoorbaar door het bos en wist ik ook niet te identificeren.
Een mooi grote groep dus, maar dit was weer de zaagploeg en struikroversbende bij elkaar en dat dikt lekker op natuurlijk. Die zaagploeg hoor je al van verre tekeer gaan, terwijl de struikrovers met niet meer dan ritmisch bladergeruis zich een weg door de struweel vechten. Het is bijna poëtisch werk, geestverrijkend, bloeddrukverlagend en heerlijk om te doen, laat ik dat nog eens benadrukken. Maar ook niet zonder risico, want een terugvechtende baby-enkeldikke braamloot boorde zijn doorn pontificaal in mijn neus. Vanaf nu draag ik een veiligheidsbril. Enfin. We werkten verder langs de bosrand om de oprukkende bramen en clematissen richting de buizenrij in te dammen. De mate waarin het bos zich nu heeft geopend is onvoorstelbaar en we kunnen niet wachten tot de lente komt om te zien hoe het zich, bevrijd van de woekerstruiken, herstelt en opricht.
Ad, Arjen, Bart, Diana, Greet, Corrine, Henny, Johan, Jos, Marlies, Rob, Rudi, Thom, Wander en wat anderen.
Donderdag 5 december 2024
Sinterklaas hield ons niet van het werk, maar het onstuimige natte weer wel. We namen ons voor de regenachtige donderdagochtend voor een droge vrijdagmiddag te verruilen, ware het niet dat het die vrijdagmiddag net zo miserabel uit de hemel piste. Een week overgeslagen dus.
Donderdag 12 december 2024
De nacht is koud, de ochtend dampend kil. We trekken dikke kleren aan en twee van ons trekken een muts over hun gladde bol. Diana stelt voor om de laatste horde richting het Hoekwierde(fiets)pad te nemen. Vanaf het pad ziet het er al overweldigend uit, maar vanuit het bos oogt het nog ondoordringbaarderder. Daar hebben we dus reuze zin in! Twee werken vanaf het fietspad het bos in, drie vanuit het bos. We zien elkaar niet. Maar na een krap uurtje wijkt het struikgewas en zien steeds meer van elkaar. Clematis en braam zijn hier in de struiken en in de kronen van de bomen zo met elkaar verstrengeld dat we het er soms niet uitgetrokken krijgen. Zo hoog mogelijk afknippen met de telescoopschaar is wat ons rest. We graven ook weer heel wat wortels uit, maar het zijn er teveel om ze allemaal te verwijderen. Er komt veel snoei vanaf, we verdubbelen zo’n beetje de hoogte van de bestaande ril, maar laten op aanwijzen van Greet een mooie doorgang voor de reeën vrij. Een bijzonder geslaagde ochtend, veel gedaan, maar toch niet helemaal afgekregen.
Arjen, Bart, Corrine, Diana, Greet
Tekst en foto’s zijn van Bart.
Vrijdag:
Hier is een Grote Bonte Specht even flink te keer gegaan op de oude stomp van een populier in het Krachtbossie. Was dit een oefengat of gaat deze in het voorjaar bezet worden? In een vorige uitgehakte hol in diezelfde populier zat in het voorjaar lekker een paar spreeuwen te broeden. Eens kijken hoe het in 2025 gaat uitpakken!
Groetjes,
Carol.
Zaterdag:
Vogelboswerk 14-12-2024.
Dit zijn twee van de vogelbossers t.w.: Ruud en Johan die de iepen trachten te verminderen en gelijk wat openheid te creëren.
Dat geldt ook voor de andere twee t.w.: Greet en Anita die zelf ook op iepenjacht zijn maar gelijk opruimen is een schone zaak, dus worden de takken meteen op de takkenrillen gelegd.
Zo hebben zij samen veel jonge iep kunnen verwijderen. Anita wijst nog naar een boom en zei tegen hun: Dit is de dode boom en die ook nog eens heel lang is, omgezaagd moet worden ter zijne tijd door ons of de gemeente. Het nestkastje moet er dan wel eerst af om op een ander plek te monteren.
Omdat het wat onhandig was voor een koffie pauze in het dagverblijf van de woongroep met nu twee werkgroepen, zijn we nu bij Rob en Elise uitgenodigd om koffie te drinken samen met een heerlijk kerstbrood met veel spijs. Joseé, Nicolette en ik zijn hierbij ook uitgenodigd omdat het de laatste vogelboswerkdag was van dit jaar. Elise laat hier nog zien een aantal veiligheid handschoenen die zij aangeschaft heeft t.b.v. gebruik tijdens het weghalen van bramenstruiken met gemene naalden.
Dit was het dan voor dit jaar. Op naar het nieuwe jaar voor de 1e werkochtend in januari.
Zondag:
Ook met z’n vieren kan je gezellig jeu de boulen.
Anneke en ik speelde vandaag tegen Henk en Nicolette. We hebben hier de baan even schuin gezet want de laatste bal moest nog door rollen naar het kleine balletje. Maar helaas dat lukte toch niet.
Toch maar weer meten welke bal het dichtste bij lag.
De laatste reeks ballen waren van Henk en Nicolette en hadden daarmee gelijk gewonnen. Vier ballen tegelijk het dichts bij het kleine balletje.
Ze hebben gewonnen met 13 tegen 5.
Waar waren wij dan zo blij over? Nou, het tweede spel wat wij speelden hadden wij weer gewonnen.
Henk geeft hier nog even aan richting Anneke dat wij gewonnen hadden. En ook nog dat Anneke een goede hark vervangster is van Ruud.
Yvonne kon er vandaag helaas niet bij zijn maar hierbij toch een mooie kerstsfeerfoto van haar en het laatste tekstje van dit jaar:
Jullie hebben toch nog fijn de laatste jeu de boules partijen kunnen spelen met veel lol daarbij. Het wordt nu toch te koud, daarom was dit de laatste speeldag van dit jaar. In het nieuwe jaar 2025 gaan we met plezier doorspelen. Jullie horen dan nog wanneer we gaan beginnen. Nu eerst het oude jaar uitvieren.
Groetjes, Yvonne.
Een mooie kerst en nieuwjaar wens voor de lezers van Ine.
Kerstverlichting,
Het centrale grasveld wordt ook weer in kerststemming gebracht. Deze kunstkerstboom wordt door Bram, Margreet en Karin geplaatst. Het is altijd wel een dingetje om de lichtstrengen uit de knoop te halen. Maar net op tijd voor het donker werd waren zij klaar. Zelfs de voedingskabel hebben ze ingegraven, dan hoef ik dat niet meer te doen. Daarna sluit ik het nog aan met een tijdschakelaar ertussen. Laat het licht dan maar komen.
Op naar het volgende weekjournaal.
Geef een reactie