Weekjournaal zelfbeheer Hoekwierde e.o. Week 46. 11 nov.- 17 nov. 2024.

Maandag:

Het onderhoud van het Hofje oftewel de speeldriehoek.

Vroeger was het hier levendig en ontmoetten buren elkaar, terwijl hun kleintjes in de speeltoestellen hingen. Maar die kinderen werden groot, de speeltoestellen kregen rust en de papa’s en mama’s kwamen (en komen) steeds minder vaak in het hofje. Binnen dit hofje werd jaarlijks de bestrating geborsteld of met de bosmaaier gedaan, zo ook rond de glijbaan, schommel en tennistafel maar Simon denkt dat het wel vijftien jaar geleden is dat het afsteken van het gras over de bestrating hier voor het laatst echt werd gedaan. “Als het geen twintig is,” peinst hij, leunend op een schoffel. Dit laatste werd door Hans erkent. Vanuit dat perspectief bezien valt het eigenlijk nog wel mee hoe ver het gras en onkruid de stoepen en terrassen overwoekerde. Nu is de klus bijna geklaard. Op een later moment gaan we er met de borstelmachine nog eens overheen. We nemen een duoselfie, maar die doet geen recht aan de inspanningen van Cees N en Jos die hier in eerdere sessies mede hun noeste arbeid verrichtten. Waarvan acte.

De dikke grasplakken, het verspreide onkruid en scheppen vol zand en aarde bleven in het hofje zelf; we vulden er kuilen en gaten in het grasveld mee en dekten boomstronken af. Da’s weer fijn voor de maaiploeg.

Gelegenheidsformatie ‘de Straatvegers’: Bart, Cees N, Jos, Simon.

Sint Maarten in het vogelbos.

Tijdens de Vogelbos werkochtend afgelopen zaterdag kreeg Nanette opeens spontaan een leuk idee.
We bouwen met Sint Maarten een “snoeppost”  midden in het Vogelbos, lekker spannend in het donker.
Plannetje gemaakt, taken verdeeld en hoppa, hoe leuk was dat.
Jos stuurde meteen een mail rond naar alle bewoners.
Laat de kinderen maar komen.

Om half 6 zaten we er klaar voor, richting bordjes gemaakt, kaarslichtjes langs de wandelroute en groot licht achter een laken bij de ontmoetingsplek. In het bos was het verder helemaal donker, soms zagen we de maan schijnen tussen de boomkruinen.

Het werd een reuze gezellige avond, er kwamen meer dan 25 kinderen met ouders. Sommigen kwamen zelfs twee keer.
Prachtige liedjes kregen we te horen, zelfs zelfgemaakte.
Feestelijke en ook zelfgemaakte lampionnen maakten het feest compleet.
In het bos zaten we heerlijk beschut.

Ze was nog niet eens 11 op 11-11
samen met haar grote broers, zussen en pappa knielend naast haar, maakte ze haar debuut. Via zijn lichtgevende regenboog bril ondersteunde hij haar met vastberaden toon die haar engelenstem deed volgen. En alle kinderen verstilden en gaven haar het podium. Midden in het bos opgelicht door kaarsen en maan, zongen zij samen het mooiste lied en het blad van de bomen echode terug en bliezen haar lied tot ver over de toppen van het Vogelbos. Van Nanette.

Eline, Suzanne en Hester kwamen er gezellig bij. Tenslotte kwamen ook Jos en Carol nog langs.

Aan het eind van de avond zaten er nog leuke soorten op het laken.
Een Papegaaitje en een Bruine Herfstuil (nachtvlinders).
En een enorme Kruisspin.

Vrijdag:

Simon heeft op het grote grasveld de “spiegels” rondom de boompjes vrij geschoffeld van onkruid en de aarde los gewoeld voor een betere vochtopvang voor de boom.

Zaterdag:

Ik heb op diverse plaatsen in de wijk bladeren geveegd zoals de parkeerplaatsen en langs de straatgoten.

Zondag:

Het was stil vanmiddag rond de Jeu de Boulesbaan. De baan werd nog wel aangeharkt maar…………..

………het was balen deze zondag met alleen maar regen, dus geen jeu de boules spelen. Henk had nog een “droge” hoop, wel alles uitgezet en ook Ruud, Wil en Nicolette hoopten met hem mee, maar het mocht niet baten.
Het komt zelden voor, dus de natuur mag ook 1 keer winnen.
Tot de volgende jeu de boules zondag met een natte groet van Yvonne.

Tot de volgende week.