“Waar blijft die kast?” vraagt Lap op eenzame hoogte. “Weet ik dat, moet je naar beneden kijken!”, zeg ik. En daar beneden zijn Willem en André de kist aan het restaureren.
Even later hangt die kist op zijn plek. Lap belooft dat hij in het voorjaar op de dijk gaat staan en “Oehoe, oehoe, oehoe!” gaat roepen. Immers aan de overkant zitten die steenuilen maar ze vertikken het om de oversteek te maken.
Wij zijn halverwege de route. Er hangen al kijkkasten in het Vogelbos en op Greets open plek.
Hugo test bij elke kast of je met het speciale kindervogelkijkkasttrappetje goed in de kast kunt kijken. En als Hugo “ja” zegt gaan Willem en André schroeven. En zo komen er nog drie kasten te hangen rond de open plekken.
De gesloten kasten komen hoger in bomen in het gedeelte van het Windbos waar nog weinig kasten hangen.
Nicolet restaureert ondertussen de vogelvoederplanken.
En Greet, Hester en Paula struinen het gehele bos af op zoek naar zwerfvuil. En dat doen zij niet tevergeefs. Drie volle zakken gaan na afloop in de vuilcontainer.
Op de terugweg genieten wij van het schone bos. Overal langs het pad staan de sneeuwklokjes in bloei.
Bij Elise en Rob worden wij hartelijk verwelkomt en genieten wij van een home made taart en een kop warme koffie en thee. Onderwijl verfoeien wij die Almeerse politici die de Laren er door drukken.
Ook bespreken wij de contouren van een korte en lange Hoekwierde natuurwandeling. Met een subsidie van het Oranjefonds gaan wij die route markeren en wij gaan informatiepanelen maken.
Wil Neering
Is het windbos ook voor rollators goed toegankelijk? Ik zou er graag eens een kleine wandeling maken. Is er iemand die met mij mee wil lopen?
Greet
Ha Wil, Leuk dat je een keer mee wilt. Ik kom binnenkort een keer bij je langs.
Groetjes Greet