Maandag
Je zou het niet zeggen. Maar vandaag is het lente. De koeien mogen in de wei. Bij ons is dat de nieuwe KUBOTA. En die KUBOTA wil een strak gazonnetje. Dus, ondanks het baggerweer van vandaag vervolgt Lap zijn molshopen missie. Hij spreekt van “molshopen onthoofden.”
Dinsdag
De zon is gaan schijnen en daar zien wij Johan staken planten onder het motto, een staak voor een staak. En geduldig staakt hij door.
Johan is liefhebber van zo nu en dan rust en een praatje. Maar vandaag is er niemand om mee te praten. Gelukkig zijn daar de staken. Elke staak krijgt na het planten een slokje en ontvangt een schiet(wilg)gebedje.
Als je goed luistert hoor je in dat gebedje de onmetelijke grote dank deze klus te mogen uitvoeren. Hel en verdoemenis voor die grauwe voorgangers en degene, wij noemen geen namen, die dit op zijn geweten heeft en een lang leven voor de nieuwe schietwilg. Zoals altijd is Johan ook in een schietgebedje kort van stof.
Langs het windbos worden er stobben gefreesd. Lap was hier niet van op de hoogte en dacht dat een onverlaat snippers had gedumpt.
Woensdag
Regien en ik zaaien bij de kwelbeek een door onszelf samengesteld zaaimengsel uit. Vorig jaar hebben wij in de buurt, tijdens drie braamsluipavonden, zaad verzameld, heelblaadjes, heemst, watermunt, koekoeksbloem, ratelaar, salie, walstro, etc. Een hoop werk. Wij hopen niet voor niets. Wij wachten met spanning af.
Op het stuk van de vlinderweide in het vogelbosje wordt de zuurgraad gemeten.
“Te zuur” is de zurige constatering.
Voor een leuke vlinderweide ter plekke moet er eerst kalk gestrooid gaan worden. En blad afvoeren. Nou, dat moet je niet tegen Lap zeggen.
Vervolgens kopt hij samen met Rob de laatste molshopen.
Donderdag
De kwelbeek krijgt van mij een aantal planten. En ik doe proef schoffelen voor morgen. Ik haal de frees op waar wij morgen mee gaan werken. Johan is ook bezig bij de kwelbeek. Op zijn knieën graaft hij gaatjes, waarvoor?
Jullie weten het. Bijna de gehele dag is hij bezig met het plaatsen van de laatste wilgenstaken. Hij kruipt met zijn tong op de schoenen van staak naar staak. En de schietgebedjes worden schietpreken. Gelukkig helpt Lap een uurtje. Maar ja, niet te lang want voor hem hebben molshopen een hogere prioriteit. Er kan al bijna gemaaid worden.
Om 17.30 uur spreek ik de zwaar afgematte Johan. “Nog vier te gaan”, zucht hij. “Ik kan geen pap meer zeggen. Ik leg ze op de plek waar ze moeten komen. Wil jij ze morgen erin zetten?”.
Greet maakt een speciale nachtvlinderopstelling.
Zij zoekt nog enkele dikke staken en tracht Johan te verleiden. Maar vandaag is zij aan het verkeerde adres.
Vrijdag
Marion en Nicolette monitoren plantjes op “hun” deel van de kwelbeek.
Geen wilgenstaken van Johan meer te zien. Ik denk dat hij na het eten gisteravond weer puf had. Frezen van de kwelbeek. Dat is een enerverende en zware dag voor Regien en Lap en later op de dag Mike geworden. Eerst de grootste onkruiden schoffelen en afvoeren. En dan staat daar de frees. Het duurt een tijdje voor die zware frees gewillig de wens van de bestuurder volgt. Het frezen gaat met twee man aan het roer goed af.
Na drie uur is het gehele areaal door elkaar gehusseld. Daarna gaat het trio verder om een groot deel van het zaaiareaal egaal te harken. Wat een investering. Als die zaadjes het nu niet naar de zin hebben weten wij het ook niet meer.
Marion is gastlerares van de Flierefluiter. Een groot aantal scholieren krijgen zoekopdrachtjes in en rond de vogelhut. Een ware safari in de directe woon omgeving. Daar kan Freek met zijn slangen en krokodillen niet aan tippen.
Marion: “De basisschool de Flierefluiter heeft en houdt een themaweek over vogels. Oma Joke, ook lid van de Vogel- en Natuurwacht, vroeg of een bezoekje aan de vogelhut misschien iets was voor de kinderen van groep 5. Daar werd zeer enthousiast op gereageerd door de leerkracht. Zo kwam het dat afgelopen vrijdag het fietspad langs de kwelbeek oranje kleurde van de fietsende veiligheidshesjes richting de vogelhut. De zon stralend aan de hemel, vogels zongen en vechten er op los om weer een nieuwe generatie in het nest te leggen. Dat vergt een enorme inspanning van de beestjes… maar daar is gelukkig Greets voederplek waar ze weer op krachten kunnen komen. Greet had zelfs de avond ervoor voor voldoende voer gezorgd. Zo konden de kinderen de vogels goed bekijken en aanvinken op hun vogelkaart. Ze hebben het erg leuk gevonden.”
In de avond breng ik de frees weer retour naar de verhuurder.
Zaterdag
Ereprijs voor de deelnemers aan de WWO van 25 maart 2017.
“Ik heb nog spierpijn van gisteren”, vertellen Regien en Lappie bij de aftrap van de WWO in koor.
“Oh, wat een mooi weer”. “Oh, wat is het gezellig”. “Oh , wat wordt het mooi”. Ja, 31 deelnemers aan de WWO van maart hebben er duidelijk plezier in en vermaken zich prima bij de kwelbeek,
in de borders
of in het bos.
Na afloop neemt Arjen een biertje en ziet overal ijsvogels vliegen.
En dat niet alleen. Hij ziet dat het lente is.
Ook vindt Arjan een oproep.
Geef een reactie