EZH journaal van week 5.30 januari tot 5 februari 2017.

Maandag
Twee weken terug waren er pracht plaatjes van Arjen van de kwelbeekreiger. Vorige week was Martin aan de beurt met een blauwe ijsreiger. De mutatie graad van dit exemplaar neemt bijzonder vormen aan. Het is nu de terror reiger van Decia geworden. Decia;” Onze vijver is met de vorst leeggelopen. Vergeten de pomp uit te zetten… toch blijft die stomme reiger elke dag langskomen en wacht geduldig af tot wij de vijver weer vullen en van nieuwe oranje, gemakkelijk te vangen vis voorzien. Hij heeft de hele vijver in de zomer al leeg gevreten, die stinkerd!”

Dinsdag
De vrienden van de Kubota zijn ook vandaag bezig met hun verlanglijstje. Kubota’s blijken hot te zijn. Als je bij een dealer komt blijken ze verkocht. Gelukkig heeft onze maaibaas goede relaties en wordt er nu voor hem door de inner KUBOTA circle gezocht naar een geschikt EZH-model.

Stadsecoloog Ton Eggenhuizen vroeg mij om voor een aantal van zijn collega’s van DSO iets te vertellen over de EZH en de kwelbeek. Zo komt het dat wij tegen 2 uur op het fietspad bij de kwelbeek staan en ik de groep welkom mag heten in ons territoir. Na enige info uitwisseling wandelen wij naar Greets vogelvoederplek ofwel “place d’ oiseau”. Alhier een discussie met de stedenbouwers.

Een flat met 40 appartementen in een nieuw te realiseren stedelijk knooppunt tussen de Wierden en De Velden op deze plek of een vogelparadijs? Zin en onzin volgen. Ik zie in de ogen van enkelen dat zij mij voor gek verklaren dat ik voor vogels kies en niet voor de poen voor het grondbedrijf van de gemeente. Aan de andere kant zijn er ook DSO’ers die vinden dat bewoners eerder bij ruimtelijke planprocessen betrokken kunnen en moeten worden. Ik hoop dat deze ambtenaren een bepalende stem hebben in de “ivoren toren”. Dat ik sprak over de “ivoren toren” deed menig DSO’er de wenkbrauwen fronsen. Ton gaf mij terug; “Ik koester de gedachte dat de gemeente (en DSO) ten goede veranderd is en nog verder aan het veranderen is.” Wie weet gaan wij nog een keer echte participatie in het planproces meemaken. Eerst zien en dan geloven is mijn idee. Participatie zit niet in de genen van een aantal bewoners van de ‘ivoren toren”.

Over vogels gesproken. Susan had vanmiddag een lichte buizerd in de tuin. Er is een tweede, iets donkerder, exemplaar die hier al een tijdje zijn kostje bij elkaar scharrelt. Greet vroeg mij jullie op te roepen om je onmiddellijk te melden als je een buizerd met een olijftak ziet rondvliegen.

Woensdag
Als ik enkele struiken in het bos plant zie ik op het fietspad, de dijk op, Lap in aanbidding voor verzakte klinkers. Op zijn knieën verkent onze keioloog de klinkers. Ik maak een praatje en hoor en zie dat Lap begonnen is aan de megaopdracht om het voetpad langs het asfaltgedeelte te restaureren. “Ik ben klaar met de kleine verzakkingen in de wijk en ben hier nu begonnen”, zegt Lap. ” Boomwortels en mollen, het zijn ware werk verschaffers”, zo besluit Lap.

Het is hier guur maar Lap gaat rustig verder als ons praatje voorbij is. Aan het eind van de dag weer zo een mooie zonsondergang die Arjen voor ons vastlegt.

Onderweg een sneeuwklokje in het avondrood.

Vrijdag
Drukke bedoening in het Vogelbos. Cirque de soleil in de hoogste bomen als Hans, de excellente klimmer en zager, de gevaarlijke abelen van boven naar beneden stript. “Tjee, wat een werk”, wordt er opgemerkt. Lap;” Dit is een welkom terug geschenk voor Johan. Na zijn buitenland stage kan hij hier een Chinese muur gaan rillen!” De hele dag volgen velen het werk.

Lap, Anita en Nicolette zijn er de gehele dag bij. Rest na vandaag veel en hard werken voor de Vogelbossers. De zaagploeg zal eind van de maand een dagje mee helpen. Rob maakte mooie foto’s.