“Growing Green” en “Bewoners maken de stad” zijn slogans van het gemeentebestuur. Vanavond heeft de coalitie uit de gemeenteraad zich van haar slechtste kant laten zien. De vertegenwoordigers van PVDA, CDA, CU, VVD en D66 nemen niet eens de moeite te reageren op de gloedvolle betogen van de insprekers. Zij hebben elkaar gevonden. “Wij hebben het voor het zeggen en wij weten het best wat goed is voor die Wierdenaren”. Dat lijken zij verbaal en non verbaal uit te stralen. Wij zullen ze laten zien wie hier de baas is, wij gaan gewoon afbreken wat zij willen opbouwen! Wie denken zij wel wie ze zijn. Geen enkele coalitiepartij rept over de uitgestoken hand van de EZH. Gewoon negeren die club, lijkt de gemeenschappelijke afspraak van de coalitie.
De bewoners van de Wierden verdienen beter. Maar de werkelijkheid van de politiek staat mijlenver van de werkelijkheid in de wijk. En er is geen bereidheid van de coalitiepartijen om die twee werelden in verbinding te brengen. Bewoners hebben het gelijk aan hun kant maar van deze coalitie zal zij dat gelijk niet krijgen. De coalitie loopt als een grote groep lemmingen de politieke afgrond in.
De oppositie laat gelukkig een ander geluid horen. Zij geven aan waarom actieve bewoners wel een kans verdienen. Maar dat is tegen coalitie-dovemansoren. Wellicht zal de coalitie wat aanpassingen in de marge aanbrengen. Maar als het aan de coalitie ligt gaat het foute bestemmingsplan een meerderheid krijgen. Aan bouwen in het groen moet en wil deze coalitie, ondanks het gezichtsverlies, geld verdienen. De oppositie (PVV, Almere Liberaal, LA en GL, alweer geen vertegenwoordiger van de SP!) verdient hulde. Ieder op eigen wijze probeert een opening te vinden in die muur van machtsarrogantie. Opvallend is dat het enige niet raadslid, fractieassistent Marco de Kat
van LA, een doordacht en hoogstaand betoog houdt waar de echte raadsleden zich aan kunnen spiegelen. Maar vooralsnog allemaal tevergeefs. Na afloop is de teleurstelling levensgroot. Een ervaring rijker maar een illusie armer.
Op vrijdag proberen wij te begrijpen. Ton komt met het volgende beeld.
Veel organisaties zijn zo opgesloten in hun eigen logica dat ze zich vervreemd hebben van de burgers aan wie ze diensten moeten leveren. Soms doen ze als werknemer/ambtenaar/professional dingen die ze als burger niet zouden accepteren. De systeemwereld verschaft zich rechtmatig toegang, verricht haar daad en vertrekt.
Het onderscheid tussen ‘systeemwereld’ en ‘leefwereld’ is verhelderend. Het laat zien dat die twee sferen uit elkaar drijven, geen betekenisvolle overlap meer vertonen en elkaar dwars zitten. Dat raakt de kern van de strijd tussen de gemeente en corporaties enerzijds en bewoners anderzijds.
Oplossing vraagt erkenning van dit fenomeen en heel veel moed. Marco de Kat heeft handreikingen gedaan. Zorg voor overleg tussen medestanders en tegenstanders van bouwen in het groen en voor het opnieuw doen van het proces maar dan anders dan wij tot dusver gewoon zijn geweest. Wat denken jullie; is de huidige coalitie daartoe in staat?
Wil Neering
Kunnen we natuurmonumenten of Flevo-natuur niet achter onze zienswijze krijgen als steun?