“Handtekeningen voor eerste 121 woningen en supermarkt gezet” lees ik in de Almere Vandaag van 3 april 2014. En onder deze kop staan een verzameling “Almeerse” regenten trots met een plaatje van een van de bouwwerken die op de inmiddels gecreëerde kaalvlakte van hen moet verschijnen.
Deze week had ik twee ervaringen die de enorme kloof tussen bouw regenten en bewoners schetst. Volgende week sturen wij ons beroepschrift tegen de bouw van woningen en met name de flat op “de plek waar niet gebouwd mag worden” in de Wierden naar de Raad van State. Daarvoor gaan wij ook huis aan huis langs voor een handtekening. Al onze buren ondertekenen onmiddellijk het beroepschrift. Een buurman zet geen handtekening. “Natuurlijk ben ik tegen maar het heeft toch geen zin. Die lui in het stadhuis doen toch gewoon waar ze zin in hebben”. De andere buren komen superlatieven te kort om de intellectuele capaciteiten van onze regenten te duiden. Ik zal maar niet citeren.
De tweede ervaring is dat ik samen met Ouwe en Ian, onze stagiaire, een ochtend help bij Linda cs. Het creëren van een groen ‘kinder ontdek paradijs’ in de Kornwierde.
Dit paradijs ligt, zo lang het nog kan, op een plek met riant uitzicht op de kaalvlakte die de voorbije maanden ten behoeve van de Laren is gemaakt. Een plek waar honderden ‘kinder groen ontdek paradijzen’ met de grond zijn gelijk gemaakt. Ook hier is de Laren gespreksonderwerp no 1. De uitspraken van regenten Anker en Pel is in deze groep niet in goede aarde gevallen. Anker en Pel zijn “bijzonder verheugd dat er eindelijk gebouwd gaat worden in de Laren”. Wij denken daar anders over. De foto in de krant lijkt op een foto van een jager die trots met een been staat op de zojuist geschoten olifant. Walgelijk!.
Wij planten liever bomen!
Geef een reactie