www.hoekwierde.nl

Welkom bij de Bewonersgroep Hoekwierde

Algemeen, Natuur, Windbos

Vuurwerk in en boven het Windbos

Het is zaterdag 10 september. Het is prachtig weer en ik klim de steiger op om te gaan schilderen. Door weersomstandigheden is dat er de afgelopen weken niet van kunnen gekomen.
Vanaf mijn uitzichtpunt zie ik gescharrel in het Windbos en daar zie ik Hester en Greet. “Zo, vroeg op dames?”, stel ik. “Ja Paul, wij willen niets aan het toeval overlaten”.
Er wordt van alles het Windbos ingesleept. Potten met smeer, kabels, lantarentjes, kaarsen, lakens, lampen. Disco voor de nachtvlinders. Ik vraag mij af wat de dresscode gaat worden.
“Hoor je dat?”, vraagt Hester. Ik had dat gekrak al gehoord en gedacht dat Bert in het bos bezig was. Net als de vos op zoek naar de krielkippen van de Hamels. Het is Bert echter niet maar een ander soort matkop. Herkenbaar aan een zeer aparte maar herkenbare roep. Niet te verwarren met de glanskop. Een concurrerende mees. En zeker niet met de zwartkop die hier gebroed heeft. Dat is een zanger en geen mees. Als je het maar weet!

Matkop

Wij verlaten het stel en gaan naar de verjaardag van onze schoondochter. Op het grote veld zien wij vele buren jeu de boulen. Het ziet er gezellig uit.
Om half acht zijn wij weer terug en ik zie dat er al een samenscholing is op het volleyveld. Op krukjes gezeten zijn zij in afwachting. Door Elise en Rob wordt teruggeblikt op het succes van de jeu de boules middag. Rob is dit jaar weer in de prijzen gevallen. Dit jaar de poedelprijs. “Ik moest naakt als een poedel een rondje over het veld maken. Gelukkig was het lekker warm. Anders had ik het niet gedaan.” stelt Rob. De groep wordt groter en internationaal. De voertaal wordt Engels en het is een pittige opgave om de hagedoornvlinder, de vele moeders, spanners en beren in het Engels te vertalen. Net als vorige week laat ook nu een hoornaar zich zien.

Hoornaar

Als het schemert duikt daar uit het bos een grote groep mensen op. Het is de vleermuizen groep. Zij bezien de oogst op de lakens en zijn enthousiast. Maar omdat de eerste druppels vallen is het verblijf van korte duur. Het licht gaat uit en Hester en Greet maken aanstalten de boel op te ruimen. Maar om half 10 verschijnt er een gezelschap met zeker een twintigtal kinderen. Die mag je natuurlijk niet teleurstellen. Het licht gaat weer aan en in de aanloop van het onweer komt Greet op stoom. Ze vertelt honderduit en als de rattenvanger van Hamelen trekt ze de gehele groep het bos in. Langs de smeerroute, de lantaarntjes, de andere lakens. Het is als een grote Sint Maarten optocht die door het bos trekt. Regelmatig is de boel hel verlicht als bliksemt.

Na een halfuur is de bosroute beëindigd en is de groep terug op de uitvalsbasis. De kinderen kijken nog een keer naar die enge hoornaar en er is een cadeau voor Greet. Een van de jongens heeft vandaar een 10 centimeter lange rups gevonden. Van de ligusterpijlstaart. Samen zetten zij het beest in een liguster naast het volleyveld.

Ligusterpijlstaart

Het onweer breekt nu echt los. Bliksem en zware regen doet de groep huiswaarts snellen. En zo komt er een einde aan weer een geweldige Windbos happening. Met dank aan landschapsbeheer Flevoland en Hester en Greet in het bijzonder.

Groet,

Paul Weber

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Thema door Anders Norén