Elly, Johanna en Lieneke hebben spierpijn van gisteren. Thom niet want hij is de gehele nacht gewoon doorgegaan met het planten van de Lonicera.
Al om 9 uur voegen de meiden zich bij zijn werk. En ook Glenn is vandaag van de partij.
Bij tienen is de plantploeg compleet met Nicolette, Fred, Ruud, Anita en Winnifred. En er worden meters gemaakt met zo veel handen.
Tijdens de pauze, dank maar weer Rob, wordt er gesuggereerd dat de planten op zijn. “ Neen hoor er staan er nog 600 ingekuild”. Voor de windbossers geeft Nicolette tekst en uitleg over het steiger beplantings plan.
Na de pauze is er genoeg werk. Op de hoek van het gras na, is alles dicht geplant. Later gaan de completerende aanvullende bijzonder struiken nog in de grond en dan kunnen wij spreken van een fonkelende entree van de wijk. Wat een klus, wat een prestatie!
Het is frisjes . Dus zonder gedraal duiken de windbossers het wilgenbos in. Bij de open plek splitst de ploeg zich in tweeën. Groep Greet,Marrie, Paula, Guido en Hester gaan via het Paula-Maria paadje naar Greets vogelvoederplek en starten daar met schonen en bramen uitspitten.
De ploeg is vol waardering over het vele werk dat de zaagploeg verricht heeft. De andere ploeg ,bestaande uit Henk, Simon en zijn onmisbare WWH, Andre, Chris Arjen en Paul ,gaan al rillend richting het volleyveld waar de gevelde berk ligt in een sluier van clematis.
Als dat is opgeruimd voegt de groep zich bij de andere en gaat er gewerkt worden rond de vossenburcht. Op een afstandje zie ik dat er subgroepjes ontstaan; zo is daar een braamspitgroepje dat stoïcijns de bramen aan het uitspitten is. Er zijn praatgroepjes die het spitgereedschap gebruiken om het betoog kracht bij te zetten en je hebt de opperklasse, de groep die het gelijk spitten en praten meester is.
Bij het praatgroepje hoor ik vragen. “Hoe verantwoorden wij dit nu in de grote groep”. “Oh daar heb ik het volgende op gevonden , ik haal mijn arm even langs een polsdikke bramenstruik en dan kan ik straks heroïsche verhalen ophangen”. Hoe het ook zij, na afloop is een groot deel van het bos ontbraamt, zijn de rillen stukken hoger en kan er gezaaid en geplant worden. Maar dat is voor een volgende keer. Eerst is er de afsluiting met de heerlijke soep van Paula.
Paula bedankt. Velen van ons hebben gekeken naar de documentaire serie over pinguïns. Gevraagd wordt of er de volgende keer bij het windboswerk ook cams geplaatst kunnen worden . Bijvoorbeeld in een ril, in een bramenstruik en in een vossenhol. Tot slot vraag ik mij af wat er in die soep zit. Ik zal geen namen noemen maar er zijn mensen die een jonge koningspinguïn nadoen en het overhandigen van een ei van vader naar moeder naspelen. En het wordt gewoon hilarisch als er iemand nadoet hoe je je kunt verdedigen als je aangevallen wordt door een vampier. Tijd om onder de douche te gaan staan. Mensen hartelijke dank en tot de volgende keer.
Geef een reactie