www.hoekwierde.nl

Welkom bij de Bewonersgroep Hoekwierde

Paul en de Herenreis

Al meer dan 30 jaar gaan we met een groep mannen een dag of drie vier wandelen. Een vorm van zelfkastijding, niet zelden in barre weersomstandigheden.
We zijn gestart in 1986 en Paul is er vanaf het begin bij. Hij is een van de trouwste deelnemers. In totaal heeft hij maar liefst 30 keer deelgenomen.
De deelname van Paul aan de herenreis wordt gekenmerkt door de verschillende rollen die hij vervulde.

  1. De man die in moordend tempo vaak voorop liep. Met van die grote passen op die doorgezakte enkels. Een keer brak hem die handicap op, toen in een afdaling in Marokko de veters van de ene schoen achter de haakjes van de andere bleef hangen. Een lelijke knieblessure was het gevolg. Daar heeft hij nog maanden last van gehad.
    Dat hij vaak voorop liep had ook te maken met een tweede rol, die van kaartlezerOp zich verwonderlijk omdat er drie geografen in de groep zaten. In het begin deed ik dat, maar toen ik in Engeland een keer mijlen en kilometer door elkaar had gegooid was het vertrouwen in mij geknakt. Door technologische ontwikkelingen, de introductie van GPS en Google maps, is deze rol echter uitgehold.
  2. Zijn belangrijkste rol was die van die van chroniqueur, geschiedschrijver.
    Op elke reis liep hij de hele dag met een klein notitieboekje en een pen in de aanslag. Elke belevenis of discussiethema werd overdag genoteerd en ’s avonds in detail uitgewerkt. Rekken met toeristische informatie waren niet veilig voor hem. Hij klauwde alles mee en knipte mooie plaatjes uit. Zelfs pinbonnen van betaalde consumpties en treinkaartjes bewaarde hij.
    Het resultaat zijn een dikke stapel plakboeken, waarin van de vele reizen staan opgetekend.
    Regelmatig hanteerde hij bloemrijk taalgebruik (zie dia) zoals bij de de beklimming van de Pennygant in de Yorkshire Dales. Paul verhaalt: In het winkeltje onder aan de berg vraagt de winkelier ons of we weten wat Pennygant betekent? Hell of the winds, zegt hij. Leuk verzonnen toch? We beginnen de beklimming: mist wordt regen, regen wordt zandstraal, wind wordt storm, storm wordt orkaan. Het laatste stuk zal niemand vergeten: schuin omhoog tegen de hogedrukspuit in werkend. Enkele heren gaan plat en kruipen op handen en knieën naar de top.
    Paul slaapt vaak met Jan op één kamer. Dat geeft mooie inkijkjes in wat zich ’s ochtends afspeelt. Ik lees: ‘We mogen al weer uitslapen van de reisleider, acht uur Frühstück. Jan heeft vannacht weer de Harzer snurkprijs gewonnen. Hij vindt tussen de schone was in zijn tas een liefdesgroet van Annie. Jan gloeit van waardering voor zijn Annie bij het lezen van zoveel morele steun van het thuisfront’.
  3. Paul was ook een gezelschapsmens. Als we liederen zongen, bijvoorbeeld bij de afwas, liet hij zich luidkeels horen. Erg tekst vast was hij echter niet, maar ‘lalala’ bood een oplossing.
    Met spelletjes waarbij het geheugen een rol speelde, miste hij Ine, die volgens zijn zeggen zo twee voor twaalf zou kunnen winnen.
    Geliefd was het woordenboekspel. Iemand zoekt een moeilijk woord op, de anderen verzinnen een betekenis. Vaak waren die hilarisch. In Marokko hebben we een keer 10 minuten dubbel gelegen bij de verzinsels voor het woord kontwachter. In de plakboeken zijn de lijstjes met scores en bedachte betekenissen nog te vinden.
    Paul maakte ook aantekeningen over talloze boeiende gesprekken die in de reisbeschrijving vaak aangekondigd werden als praten ‘uber die Fragen des Lebens’. Geliefd onderwerp was ook welke tv persoonlijkheid (lees: vrouw) het meest aantrekkelijk gevonden werd. In die categorie scoorde volgens de analen van Paul vooral Daphne Bunskoek zeer hoog.
  4. Zoals Jan al eerder vertelde waren Paul’s enkels op een gegeven moment gesloopt. Daardoor kon hij niet meer wandelen, maar sinds die tijd hebben we de fietsvariant. Paul gaat met enkele andere deelnemers fietsen terwijl de rest wandelt. Niet zelden werd hij daarbij de laatste jaren gestoord door de telefoon met vragen over welke boom gesnoeid moest worden of waar de haakse slijper lag.

Paul, je maakt nu je laatste reis.
Door jouw heengaan zal er een onvervangbare leemte vallen in het deelnemersveld van de Herenreis.
Je zult altijd in onze herinnering blijven.

Geert van den Berg

Thema door Anders Norén