www.hoekwierde.nl

Welkom bij de Bewonersgroep Hoekwierde

Bezoekers, EZH Weekjournaal, Kwelbeek, Natuur kinder speelparadijs, Wijkbijeenkomsten, Windbos

Journaal Zelfbeheer Hoekwierde eo. Week 7. 10-16 februari.

 

Hartverwarmend buurtoverleg. Weinig schade door de storm. Sleutelclub weer actief. Evenals de plekkers. Riet maaien langs de beek, foutje gemeente. Eerste jaars studenten Aeres starten met hun onderzoek. Er komt een speciale plekwip. Antislip op het kwelbeek bruggetje. Plantplek nieuwe windbosbomen bepaald.

Maandag

De storm van gisteren is zonder schade gepasseerd. Nou ja, veel tak breuk maar geen ontwortelde bomen of rondvliegende dakpannen. De CC datura vraagt om vervanging.

En er zijn enkele vogelhuisjes naar beneden gekomen.

Ik heb met  wijkregisseur Diana uit Poort samen met twee bewoners uit Duin een gesprekje op de plek. Er zijn ideeën en wensen van bewoners van Duin om aldaar een natuurlijke speelplek te maken. Het is leuk om te praten met geïnteresseerden over onze ervaringen.

Vandaag is babbel vervangen door een ander babbel. Dus K&(alias)B doen een afvalbak ronde.

Bij een plek bak ziet Joha iets anders dan anders. Johan wijst Lap op bijzonder storm schade.

Er is een forse tak kunstig op het plek poortje gevallen. “Wat kunstig hè”, zegt Johan. Het duo ruimt wilgentenen op die langs de beek liggen. De K&B dag bestaat verder uit buffelen. De hopen van Joop wordt getransformeerd in een grote hoop.

Ik geef aan de gemeente het sein groen om op te halen. Want als er een hoop ligt dan wordt er onmiddellijk door “buren” afval bij gegooid.

Ad en ik schonen weer een stuk kwelplas pad van rietwortels. Ondanks het zware werk is het koud op de plek. Na een klein uur houden wij het voor gezien. Op de terugweg zie ik dat het water in de wadi hoog staat.

Dinsdag

De sleutelclub is weer een ochtend met sleutels en olie bezig. “Zo, de Honda is weer tip top”,  zegt Bram na afloop

Ton en ik ruimen het laatste hoopje wilgentenen op dat langs de beek ligt. Ook een gebroken tak op de plek verdwijnt op de ril.

In de avond hebben wij een zeer goed bezochte buurtbijeenkomst.

Er is een knuffel voor de hier aanwezige jongste deelnemer.

Hij mag het stokje doorgeven.  36 deelnemers kijken terug en kijken vooruit. Het wordt al met al een hartverwarmende en gezellige bijeenkomst.

Dankbaarheid en waardering voor elkaar voeren de boventoon. Wij zijn trots over hetgeen wij in sociaal en fysiek opzicht bereikt hebben en denken daar nog jaren mee door te kunnen gaan. De lat ligt inderdaad hoog maar wij doen ons dat met plezier zelf aan. Gewoon ,met een tandje minder, doorgaan! Wij dichten ons levenskracht toe en nodigen die tante uit Groningen ,die recent gepromoveerd is op het onderwerp zelfbeheer, van harte uit om samen met ons volgend jaar ons 10e levensjaar te vieren.

Dan zijn wij 10 jaar ouder maar ook tien jaar rijker en wijzer. Dat hoort bij een lerende organisatie. Een stevig applaus voor onze voorzitter tot besluit.

 

Woensdag

De gemeente start onaangekondigd met rietmaaien langs de gracht en de beek

en herbestraten van een voetpad bij de Hoekbrug . Spijtig dat hier niet over is gecommuniceerd.

Susan en Trees hebben ook onaangekondigd maar met ieders volle instemming de struiken en fruitbomen gesnoeid in de boomgaard.

Donderdag

Ik heb een kennismaking gesprek net Dennis, Natan, Robin en Quinten. Eerste jaar studenten Aeres. Wij wandelen van dijk naar gracht, langs plas, wadi en beek. De studenten gaan de waterkwaliteit onderzoeken.

Lap is met gaas origami bezig. “Wat doe je nu weer Lap?”. “Nou het bruggetje van Joop krijgt een gaas antislip laag. En dat zijn daar allemaal incourante maten.”

Het is weer warm. Een kritische gaai ziet de bloei van krokus en narcis met argus ogen aan.

De winter akonieten zijn al weer bijna uitgebloeid.

 

Vrijdag

Karin is bezig met het winterklaar maken van haar hertshooi bordertje.

Bram, Rob en Mike starten in de ochtend de plek dag met de gevel bekleding van de hut. In de middag wordt de groep uitgebreid met Ruud, Paula, André, Mark, Ad , Ton en mij. Voor Ton is het een jukdag. In de ochtend jukt hij voor de wip en in de middag  voor de schommel.

André en Ad graven armaturen in voor natuur educatiepanelen.

De anderen hutten voor en na de teamfoto.

De voortgang stemt tot tevredenheid.

André is vandaag onze ambassadeur. Eerst legt hij aan kinderen uit wat wij aan het doen zijn . Vervolgens neemt hij een grote Merci chocolade doos in ontvangst van een dankbare moeder die zo blij is met wat wij aan het doen zijn. “Die doos gaan wij volgende week soldaat maken”, is het voornemen van André.

Bram mag geen kluiten gooien. maar spelen met bootjes is prima.

Zaterdag

Ruud, Mike, Ton, Bram, Rob en ik zijn vandaag de 6 plekkers en Lap en Joop zijn de kwelbekers. Joop en Lap zorgen voor antigladheid van het bruggetje en de aanloop daarvan.

Mini zorgt daar voor excellente catering.

Elders mogen ze op een houtje bijten. Ton is met de plekwip bezig en de overigen hutten. De wandjes zijn nu bijna dicht. “De volgende keer kunnen wij gaan werken aan het dak en de bankjes”, roept bouwmeester Mike tevreden. Ton is bijna de gehele dag bezig met de plekwip. Dat wordt een kunst stuk. Net als bij het KWAM zit het leeuwendeel van de constructie straks onder de grond. Ton is er al dagen mee bezig.

“Waarom doe je dat allemaal Ton?”. “Nou ik wil , als ik straks met de gelukkige een wippie maak ,dat de wip op zijn plek blijft”. Voorts valt de afwerking op. “Ja , zegt Ton. Ik ben niet zo van de plantjes, ik maak graag wip kunst die de jaren doorstaat.”” En hoe zit het met het certificaat”. “Niet nodig. Ik heb octrooi aangevraagd en gekregen. Met een certificaat voor het leven”.

In de middag maken  Marlies, CC, Karin, Chris, Jos, Fred, Hans, Arjen en ik een klein rondje in het windbos. Dit ter voorbereiding van de aanplant van 8 bomen met een draadkluit aanstaande donderdag.

Resultaat van de rondgang is dat er twee rode esdoorns en de drie , bij elkaar gegroepeerde dennen tussen de open plek en de huizen komen. Drie hoogstam appels in de buurt van de vier walnoot bomen. Drie rode esdoorns worden bij voorkeur geplant tussen de open plek en het fietspad langs de dijk.  Op deze plek wijst Fred op een mini beukje.

Kan hier niet een grote beuk komen?”,  vraagt hij. “Ik wil best een fors exemplaar schenken aan het bos”. “Kom Fred, even een pas op de plaats”, zegt Jos. “Eerst de bomen planten die er nu komen. Als je het dan nog steeds te kaal vind dan kun je altijd nog een schenking doen.”

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Thema door Anders Norén